دوره 19، شماره 1 - ( 1395 )                   جلد 19 شماره 1 صفحات 13-27 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rahimzadeh M, Sadeghizadeh M, Najafi F, Arab S S, Mobasheri H. Study of Loading, Cytotoxicity, Uptake, and Release of Curcumin from a Novel Gemini Surfactant Nanocarrier. MJMS. 2016; 19 (1) :13-27
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-1840-fa.html
رحیم زاده مارال، صادقی زاده مجید، نجفی فرهود، عرب سید شهریار، مباشری حمید. مطالعۀ بارگزاری، سمیت، جذب و رهایش کورکومین از نانوحامل جدید جمینی سورفکتانت. پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی. 1395; 19 (1) :13-27

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-1840-fa.html


1- گروه نانوبیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- گروه ژنتیک، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3- مؤسسه پژوهشی علوم و فناوری رنگ، گروه پژوهشی رزین و مواد افزودنی، تهران، ایران
4- گروه بیوفیزیک، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
5- گروه بیوفیزیک، مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک (IBB)، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده:   (1616 مشاهده)
هدف: در دهه‌های اخیر پژوهش‌های بسیاری در راستای بررسی خواص ضد سرطانی کورکومین انجام شده‌است اما با وجود تمام خواص کشندگی کورکومین بر سلول‌های سرطانی استفادۀ بالینی از این مادۀ طلایی طبیعی محدود باقی مانده است. علت این محدودیت را می‌توان در محلولیت پایین، زیست دسترس‎پذیری کم، متابولیسم سریع و عدم جذب جست و جو کرد. در این مطالعه، برای بهبود خواص فیزیک و شیمیایی کورکومین، یک جمینی سورفکتانت زیست تخریب‎پذیر جدید ساخته شد و مولکول‌های کورکومین داخل آن بارگزاری شد.
مواد و روش‌ها: نانو ذرات جمینی سورفکتانت- کورکومین با روش رسوب‌دهی نانو تهیه شد و اندازه و توزیع اندازۀ ذرات آن به کمک روش پراکندگی دینامیکی نوری تعیین شد. همچنین رهایش دارو از بستر پلیمر بررسی شد و در نهایت آزمون سمیت MTT و جذب سلولی به‌صورت برون‌تنی روی سلول‌های MDA-MB-231 صورت گرفت.
نتایج: پلیمر جمینی سورفکتانت قادر است در محیط آبی، پلیمروزوم با توزیع اندازه ذره‌ای (3/0PDI≅) تشکیل دهد. بازده بارگزاری حدود 87 درصد محاسبه شد. در اثر پیوستن کورکومین به بستر پلیمر رهایش کنترل شده مشاهده شد. همچنین به علت جذب سلولی زیاد، کمپلکس جمینی سورفکتانت-کورکومین سمیت سلولی بیشتری را نشان داد.
نتیجه‌گیری: این نتایج نشان داد که پلیمروزوم‌های جمینی سورفکتانت می‌تواند به‌عنوان نانو حامل برای مولکول‌های آب گریز کورکومین در نظر گرفته شود.
متن کامل [PDF 2724 kb]   (2039 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: داروسازی
دریافت: ۱۳۹۵/۵/۲۴ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱/۱ | انتشار: ۱۳۹۵/۸/۱۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code