دوره 13، شماره 2 - ( 1389 )                   جلد 13 شماره 2 صفحات 73-78 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ahmadian M, Sadraei J, Zavaran Hosseini A. Short Communication: The study of IgG immunoglobolin anti Cryptosporidum parvum in infected neonatal BALB/c mice. MJMS. 2010; 13 (2) :73-78
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-3286-fa.html
احمدیان معصومه، صدرایی جاوید، زواران‏حسینی احمد. مقاله کوتاه: بررسی ایمونوگلوبولین IgG ضد کریپتوسپوریدیوم پارووم در نوزادان موش BALB/c آلوده شده. پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی. 1389; 13 (2) :73-78

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-3286-fa.html


1- کارشناس ارشد، گروه انگل‏شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- استادیار، گروه انگل‏شناسی و حشره‏شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3- استاد، گروه ایمنی‏شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
چکیده:   (2484 مشاهده)
هدف: کریپتوسپوریدیوزیس یک بیماری انگلی است که توسط تک یاخته‏ای کوچک از جنس کریپتوسپوریدیوم ایجاد می‏شود. انتقال عفونت به‏صورت مدفوعی- دهانی، از طریق تماس مستقیم یا غیرمستقیم و از طریق مواد غذایی یا نوشیدنی است. هدف از این مطالعه، بررسی ایمونوگلوبولین IgG ضد کریپتوسپوریدیوم پارووم در نوزادان موش BALB/c آلوده شده است. مواد و روش‏ها: اووسیست‏ها از نمونه‏های مدفوع اسهالی گوساله‏های جوان جمع‏آوری و خالص شده در محلول نگاهدارنده دی کرومات 5/2 درصد و در یخچال 4 درجه نگهداری شدند. 40 نوزاد موش (3-4 روزه) BALB/c در هشت گروه پنج تایی شامل چهار گروه نمونه و چهار گروه کنترل استفاده شد و سپس 105×5 اووسیست به گروه‏های نمونه، از راه دهانی به کمک لوله گاواژ تلقیح شد. از قلب موش‏های گروه‏های نمونه و کنترل روزهای 6، 9، 12، 16 بعد از تزریق خون‏گیری و سرم‏ها در شرایط استریل ذخیره شد. ایمونوگلوبولین‏ها به روش رسوب‏دهی نمک استخراج و برای تأیید وجود ایمونوگلوبولین‏ها از روش SDS-PAGE استفاده شد. نتایج: آنتی‏بادی‏های به‏دست آمده توسط روش وسترن بلات تجزیه و تحلیل شد. افزایش ترشح آنتی‏بادی در نوزادان موش آلوده به اووسیست کریپتوسپوریدیوم پارووم، از نوع IgG تأیید شد و میزان میانگین جذب نوری آن از 099/0 ± 35/0 در روز 6 بعد از تزریق به میزان 099/0 ± 6776/0 افزایش یافت؛ در حالی‏که میزان جذب نوری گروه‏های کنترل در روز ششم 016/0 ± 244/0 بود و در روز 16 فقط به 016/0 ± 322/0 افزایش یافته بود و این افزایش در گروه‏های مورد، نسبت به گروه‏های کنترل از نظر آماری تفاوت معنی‏داری را نشان داد (05/0>P). نتیجه‏گیری: آنتی‏بادی بررسی شده در این مطالعه در نوزادان موش آلوده به اووسیست کریپتوسپوریدیوم از نوع IgG بود که علیه غشای خارجی اووسیست ترشح می‏شود و اختلاف معنی‏داری در نوزادان موش گروه مورد نسبت به گروه کنترل مشاهده شد.
واژه‌های کلیدی: کریپتوسپوریدیوم، وسترن بلات
متن کامل [PDF 473 kb]   (1682 دریافت)    

دریافت: ۱۳۸۸/۸/۲۴ | پذیرش: ۱۳۸۹/۱/۲۳ | انتشار: ۱۳۸۹/۴/۱۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code