دوره 20، شماره 4 - ( 1396 )                   جلد 20 شماره 4 صفحات 1-19 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shafaati M, Jamalidoust M, ziyaeyan M, Kargar M, Arefian E. Liver micro-RNAs and their role in different HCV genotype infections. MJMS. 2018; 20 (4) :1-19
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-3340-fa.html
شفاعتی مریم، جمالی دوست مرضیه، ضییائیان مازیار، کارگر محمد، عارفیان احسان. میکروRNAهای کبدی و نقش آن‌ها در ژنوتیپ‌های مختلف عفونت ویروس هپاتیت C. پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی. 1396; 20 (4) :1-19

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-3340-fa.html


1- باشگاه محققان جوان، بخش میکروب شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد جهرم، فارس، ایران
2- بخش ویروس شناسی، مرکز تحقیقات میکروب شناسی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
3- گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد جهرم، ایران
4- گروه میکروبیولوژی، دانشکده زیست شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده:   (1346 مشاهده)
ویروس هپاتیت C، یکی از علل اصلی سیروز و سرطان کبد در سراسر جهان است. قابل قبول‌ترین رژیم دارویی در درمان بیماران مبتلا به عفونت ویروس هپاتیت C استفاده از درمان ترکیبی پلی‏اتیلن گلیکول- اینترفرون به‌همراه ریباورین است. مطالعات متعددی نشان داده‌است که به‌دنبال استفاده از رژیم دارویی فوق به‌عنوان رژیم دارویی استاندارد، درصد نسبتاً کمی از مبتلایان به ژنوتیپ‌های 1 و 4 ویروس به حالت پاسخ‌های ویروسی پایدار (SVR) (حذف دائم ویروس) می‌رسند (42-46 درصد) این در حالیست که میزان پاسخ‌های ویروسی پایدار در مورد ژنوتیپ‌های 2 و 3 ویروس به مراتب بهتر است (76-82 درصد). در مجموع، زمان مناسب برای رسیدن به پاسخ‌های ویروسی پایدار در مورد ژنوتیپ‌های 1 و 4 یک سال است در حالی که طول این مدت در ژنوتیپ‌های 2 و 3 حدود 6 ماه است. از سال 2011 استفاده از داروهای ضد ویروسی با عملکرد مستقیم علیه ویروس هپاتیت C برای درمان بالینی آغاز شد که به‌طور مستقیم پروتین‌های کد شده توسط ویروس را مورد هدف قرار می‌دهند. نسل اول مهارکننده‌های "پروتئازHCV NS3/4A " مانند تلاپریویر (Telaprevir) سبب افزایش پاسخ ویروسی پایدار در بیماران مبتلا به ویروس هپاتیت C شد. با وجود پتانسیل بالقوه این داروها، رژیم درمانی مذکور با عوارض جانبی شدید همراه است. برای بیماران مبتلا به ویروس هپاتیت C که به درمان سخت جواب می‌دهند، گزینه‌های درمانی بیشتری مورد نیاز است. مطالعات بیشتر برای اثر بخشی و کاهش آثارجانبی داروها نگاه‌ها را به سمت دنیای مولکولی و میکروRNAها سوق داد. میکروRNAها، نقش مهمی در استقرار عفونت ویروس هپاتیت C که در تکثیر ویروس مؤثر است. در مطالعه مروری حاضر تلاش شده است که از یک طرف عفونت ویروس هپاتیت C، میکروRNAها، بیوژنز آن‌ها و سایر موارد بررسی شود و از طرف دیگر نقش میکروRNAها در چرخه تکثیر HCV ونیز ژنوتیپ‌های مختلف ویروس مورد بحث قرار می‌گیرد.
متن کامل [PDF 1601 kb]   (711 دریافت)    
نوع مقاله: مقالات مروری | موضوع مقاله: هپاتیت
دریافت: ۱۳۹۶/۲/۲۱ | پذیرش: ۱۳۹۶/۶/۲۶ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۰/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید