دوره 15، شماره 4 - ( 1391 )                   جلد 15 شماره 4 صفحات 35-47 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Abd Nikfarjam B, Ebtekar M, Sabouni F, Pourpak Z, Kheirandish M. Study of the Expressions of IL-20R1 and IL-20R2 in C57BL/6 Mice Astroglial Cells. MJMS. 2013; 15 (4) :35-47
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-758-fa.html
عبد نیک فرجام بهاره، ابتکار معصومه، صابونی فرزانه، پورپاک زهرا، خیراندیش مریم. مطالعه بیان اینترلوکین 20R1 و اینترلوکین 20R2 در سلول‏های آستروگلیال موش‏های C57BL/6. پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی. 1391; 15 (4) :35-47

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-758-fa.html


1- دانشجوی دکتری تخصصی، گروه ایمونولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- دانشیار، گروه ایمونولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3- استادیار، گروه بیوشیمی، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، تهران، ایران
4- استاد، مرکز تحقیقات ایمونولوژی، آسم و آلرژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
5- استادیار، مرکز تحقیقات انتقال خون، انستیتو عالی پژوهش و آموزش در پزشکی انتقال خون، تهران، ایران
چکیده:   (3523 مشاهده)
هدف: آستروسیت‏ها بیشترین سلول‏های موجود در مغز هستند. این سلول‏ها قادرند االتهاب سیستم اعصاب مرکزی را وابسته به سایتوکین‏هایی که تولید می‏کنند آغاز یا مهار نمایند. انتقال پیام اینترلوکین 19، اینترلوکین 20 و اینترلوکین 24 از طریق اتصال به یک گیرنده هترودایمر متشکل از زنجیره α اینترلوکین 20R1 و زنجیرهβ  اینترلوکین 20R2 صورت می‏گیرد. مطالعات گذشته روشن نموده‏است که انتقال پیام توسط این کمپلکس‏های گیرنده واکنش‏های ایمنی را تحت تأثیر قرار می‏دهد؛ اما اعمال زیست‏شناختی اینترلوکین 20R1 و اینترلوکین 20R2 در مغز تاکنون روشن نشده است. به عنوان اولین مرحله برای شناخت نقش این گیرنده‏های سایتوکینی در مغز، بیان گیرنده‏های اینترلوکین 20R1 و اینترلوکین 20R2 توسط آستروسیت‏های موش C57BL/6 بررسی شد. مواد و روش‏ها: در این تحقیق آستروسیت‏ها و رده سلولی آستروسیتوما 1321N1 توسط پپتید میلین الیگودندروسیت گلیکوپروتئین، لیپو پلی‏ساکارید و GM-CSF تحریک شدند و تولید پروتئین گیرنده‏های اینترلوکین 20R1 و اینترلوکین 20R2 به روش فلوسیتومتری بررسی شد. همچنین تأثیر لیپو پلی‏ساکارید بر تولید mRNA این گیرنده‏های سایتوکینی توسط آستروسیت با استفاده از روش RT-PCR مطالعه شد. نتایج: برای اولین بار در این مطالعه نشان داده شد که آستروسیت‏ها قادرند mRNA اینترلوکین 20R1 و اینترلوکین 20R2 نه تنها در پاسخ به تحریک لیپو پلی‏ساکارید بلکه در غیاب آن نیز بیان نمایند. به علاوه؛ بیان پروتئین اینترلوکین 20R1 و اینترلوکین 20R2 بر سطح آستروسیت‏ها و رده سلولی آستروسیتوما 1321N1 تشخیص داده نشد. نتیجه‏گیری: mRNA اینترلوکین 20R1 و اینترلوکین 20R2 به طور ساختاری و دایم در آستروسیت‏ها بیان می‏شود.. از آن‏جایی که در بیشتر فرآیندهای نوروپاتولوژیک آستروسیت‏ها و سایتوکین‏های التهابی نقش دارند این یافته‏ها که برای اولین بار گزارش می‏شود در تحقیقات آینده اهمیت ویژه‏ای دارد.
متن کامل [PDF 1160 kb]   (2291 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: ایمونولوژی|مکانیسم ترمیم DNA
دریافت: ۱۳۹۱/۹/۸ | پذیرش: ۱۳۹۱/۱۱/۲۸ | انتشار: ۱۳۹۱/۱۱/۲۹

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code