دوره 15، شماره 2 - ( 1391 )                   جلد 15 شماره 2 صفحات 47-60 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mobini S, Solati-Hashjin M, Hesaraki S, Gelinsky M. Fabrication and Characterization of Regenerated Silk/bioglass Composites for Bone Tissue Engineering. MJMS. 2012; 15 (2) :47-60
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-9062-fa.html
مبینی صهبا، صولتی هشجین مهران، حصارکی سعید، گلینسکی میشائیل. ساخت و بررسی خواص زیستی داربست‏های کامپوزیتی ابریشم بازیابی شده / شیشه زیست‏فعال برای مهندسی بافت استخوان. پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی. 1391; 15 (2) :47-60

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-9062-fa.html


1- استادیار، مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی تولیدمثل، پژوهشکده فن آوری‏های نوین علوم پزشکی جهاددانشگاهی - ابن سینا، تهران، ایران
2- دانشیار، گروه بیومتریال، دانشکده مهندسی پزشکی، دانشگاه صنعتی امیر کبیر، تهران، ایران
3- استادیار، پژوهشکده فناوری نانو و مواد پیشرفته، پژوهشگاه مواد و انرژی، کرج، ایران
4- استاد، مرکز تحقیقات استخوان، غضروف و بافت نرم بیمارستان کارل گوستاو کاروس، دانشکده پزشکی، دانشگاه فنی درسدن، آلمان
چکیده:   (3635 مشاهده)
هدف: یکی از مسائل اصلی مهندسی بافت استخوان طراحی و ساخت داربست‏های سه‏بعدی زیست‏فعال و قابل جذبی است که بتواند یکپارچگی ساختاری خود را در طول زمان ترمیم حفظ کند؛ یکی از رویکردهای دست‏یابی به این هدف ساخت داربست‏های کامپوزیتی است. مواد و روش‏ها: در این پژوهش ساخت و مشخصه‏یابی داربست کامپوزیتی متشکل از ابریشم بازیابی شده و شیشه زیست‏فعال بیان شده است. ابریشم بازیابی شده از پیله‏های کرم ابریشم و شیشه کلسیم سیلیکوفسفاتی به روش سل- ژل تهیه شد. برای ایجاد یک کامپوزیت یکنواخت، ذرات شیشه زیست‏فعال آسیاب و توسط تری آمینو پروپیل تریتوکسی سیلان پوشش داده شد. داربست‏های کامپوزیتی ابریشم/ شیشه زیست‏فعال به روش خشکاندن انجمادی و در نسبت‏های متفاوتی تهیه شد. نتایج: شیشه زیست‏فعال و پروتئین ابریشم (فیبروئین) با استفاده از آزمون های FTIR و XRD بررسی شد. در طیف FTIR پروتئین ابریشم نقاط اوج به طور واضح در طول موج‏هایcm-1 1655 و cm-1 1530 ظاهر شد که حضور فیبروئین را تأیید می‏کرد. انجام آزمون XPS روی پودر شیشه پوشش داده، حضور گروه‏های آمینی روی سطح ذرات شیشه را نشان داد. سپس ساختار داربست‏های سه بعدی توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی بررسی شد. تصاویر به‏دست آمده ساختار یکنواخت و متخلخل داربست‏ها را به خوبی مشخص کرد. سلول‏های بنیادی مزانشیمی انسانی روی داربست‏ها کاشته شد و طی 21 روز آزمون‏های زیستی، رشد و تکثیر و تمایز روی آن‏ها انجام شد. نتیجه‏گیری: با توجه به ساختار یکپارچه، زیست‏سازگاری و تمایز  استخوانی سلول‏ها پس از سه هفته، به نظر می‏رسد داربست‏های کامپوزیتی ابریشم/ شیشه زیست‏فعال گزینه قابل طرحی در زمینه داربست‏های مهندسی بافت استخوان باشد.
متن کامل [PDF 2459 kb]   (4879 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: سلولهای بنیادی|مهندسی مواد
دریافت: ۱۳۹۰/۱۰/۲۵ | پذیرش: ۱۳۹۱/۴/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۱/۴/۲۸

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code