دوره 22، شماره 1 - ( 1397 )                   جلد 22 شماره 1 صفحات 7-19 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه ایمنی‌شناسی پزشکی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- ایمنی شناسی پزشکی،دانشکده علوم پزشکی،دانشگاه تربیت مدرس،تهران، ایران ، ebtekarm@modares.ac.ir
3- گروه رادیوفارماسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
چکیده:   (283 مشاهده)
اهداف: واکسن‌های جدید بر پایه‌ پروتئین‌های نوترکیب و DNA نسبت به واکسن‌های سنتی ایمن‌تر هستند، اما متاسفانه ایمنوژنیسیته پایینی دارند، بنابراین به توسعه ادجوانتی ایمن و قوی نیاز است. لاکتیک‌گلایکولیک‌اسید (PLGA)، کو-پلی‌مری استری متشکل از لااکتیک‌اسید و پلی‌گلایکولیک است. هیدرولیز آن منجر به تولید مونومر‌های لاکتیک‌اسید و گلایکولیک‌اسید می‌شود. هدف پژوهش حاضر مقایسه پاسخ ایمنی سلولی و هومورال علیه نانوذرات PLGA پوشانده‌شده با توکسین تتانی (PLGA-Tet) در موش بود.
مواد و روش‌ها: در پژوهش تجربی حاضر نانوذرات PLGA با روش آب/ روغن تولید و اتیل‌دی‌متیل‌آمینوپروپیل‌کاربودی‌ایمید (EDC) توکسین تتانی به روش کووالان به آن متصل شد. پس از تعیین خصوصیات نانوذرات پوشانده‌شده با توکسین تتانی، آنها به گروه‌های مختلف موشی تزریق شدند. در گروه‌های کنترل از ادجوانت کامل فروند و آلوم استفاده شد. پس از یک‌بار تزریق، ایمنی هومورال موش‌ها به روش الایزا و ایمنی سلولی با پاسخ تکثیری لنفوسیت‌های طحال مورد بررسی قرار گرفت. برای تحلیل داده‌ها آزمون آنالیز واریانس یک‌طرفه به کار رفت.
یافته‌ها: نانوذرات PLGA خاصیت ادجوانتی قویی داشتند و یک‌بار تزریق آن به‌همراه آنتی‌ژن، پاسخ ایمنی سلولی و ایمنی هومورال به‌مراتب قوی‌تر از ادجوانت آلوم و کمتر از ادجوانت فروند ایجاد کرد.
نتیجه‌گیری: پلی‌لاکتیک-کو-گلیکولیک‌اسید به شکل کونژوگاسیون با آنتی‌ژن، با یک‌دوز تزریق می‌تواند پاسخ ایمنی را به‌ویژه در بازوی ایمنی سلولی نسبت به حالت محلول آنتی‌ژن افزایش دهد. همچنین ادجوانت PLGA اگرچه در برابر ادجوانت آلوم در تحریک ایمنی هومورال چندان موفق به نظر نمی‌رسد، اما در مقایسه با ادجوانت کامل فروند می‌تواند با یک‌دوز تزریق، رقیبی قابل توجه برای‌ آن باشد.
متن کامل [PDF 1334 kb]   (107 دریافت)    

دریافت: ۱۳۹۶/۱۲/۲۷ | پذیرش: ۱۳۹۷/۳/۲۲ | انتشار: ۱۳۹۷/۱۲/۲۰