دوره 16، شماره 4 - ( 1392 )                   جلد 16 شماره 4 صفحات 39-46 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hosseini F, Ravanshad M, Noruzinia M. Methylation Pattern of Hepatitis B Virus X Gene in Infected Patients. MJMS. 2014; 16 (4) :39-46
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-231-fa.html
حسینی فاطمه، روانشاد مهرداد، نوروزی نیا مهرداد. بررسی الگوی متیلاسیون ژن x ویروس هپاتیت B در افراد آلوده. پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی. 1392; 16 (4) :39-46

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-231-fa.html


1- گروه ویروس‏شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- گروه ژنتیک پزشکی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران ، ایران
چکیده:   (3215 مشاهده)
هدف: یکی از حوزه‏های مهم در اپی‏ژنتیک، متیلاسیون DNA است که دی نوکلئوتیدهای CpG در ژنوم را تحت تأثیر قرار داده و رونویسی بیان ژن‏های مورد نظر را کنترل می‏کند. در ژنوم ویروس هپاتیت B، سه جزیره غنی از دی نوکلئوتید CpG وجود دارد که تمایل شدیدی به متیله شدن دارد. هدف از این مطالعه تعیین الگوی متیلاسیون ژن x ویروس هپاتیت B در بیماران مبتلا به این ویروس است. مواد و روش‏ها: جمعیت هدف بررسی در این مطالعه 45 بیمار مبتلا به ویروس هپاتیت B بود. ابتدا DNA ژنومی ویروس برای تعیین میزان متیلاسیون با بی‏سولفیت سدیم تیمار شد. سپس با دو گروه آغازگر متیله و غیر متیله توسط روش MSP تجزیه و تحلیل شد. نتایج: میزان متیلاسیون در نمونه‏های سرمی مبتلا به ویروس به طور کلی 5/35 درصد بود و این نرخ در بیماران HBeAg مثبت 8/20 درصد و در مبتلایان HBeAg منفی 3/52 بود. به این ترتیب میزان متیلاسیون در نمونه سرمی افراد مبتلابه هپاتیت B مزمن HBeAg منفی به طور معنی‏داری بیشتر از میزان متیلاسیون DNA ویروس در افراد مبتلا HBeAg مثبت است که این فرضیه با Student T-test با 02/0=P تأیید شد. نتیجه‏گیری: متیلاسیون ژنوم هپاتیت B می‏تواند به عنوان یک مکانیسم جدید برای کنترل پیشرفت عفونت ویروسی و همچنین تعیین مرحله بالینی بیماری مبتلا در نظر گرفته شود، بنابراین دانستن الگو‏های مختلف متیلاسیون DNA از اهمیت ویژه‏ای برخوردار است. در این مطالعه میزان متیلاسیون در بیماران HBeAg منفی به طور معنی‏داری بالاتر از افراد HBeAg مثبت تعیین شد (02/0=P).
متن کامل [PDF 1523 kb]   (2241 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: ژنیتک مولکولی|هپاتیت|ویروس شناسی پزشکی|ویروس شناسی مولکولی
دریافت: ۱۳۹۲/۷/۲۰ | پذیرش: ۱۳۹۲/۱۰/۲۳ | انتشار: ۱۳۹۲/۱۱/۲۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code