دوره 19، شماره 4 - ( 1395 )                   جلد 19 شماره 4 صفحات 1-12 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Javid A H, Dabidi Roshan V. Effects of Six Weeks of Continuous Training With and Without Nanocurcumin Supplementation on Doxorubicin-induced Hepatotoxicity in an Aging Rat Model. MJMS. 2017; 19 (4) :1-12
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-261-fa.html
جاوید امیرحسین، دبیدی روشن ولی الله. اثر شش هفته تمرین تداومی با و بدون مکمل نانو‌کورکومین بر سمیت کبدی متعاقب القای دوکسوروبیسین در موش‌های آزمایشگاهی بزرگ مدل سالمندی. پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی. 1395; 19 (4) :1-12

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-261-fa.html


1- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
چکیده:   (1317 مشاهده)
هدف: برای پیشگیری از سمیت کبدی ناشی از درمان با دوکسوروبیسین راه‏کارهای زیادی پیشنهاد شده است؛ برخی از محققین از تمرینات ورزشی و برخی دیگر استفاده از آنتی‌اکسیدانت‌های گیاهی نظیر کورکومین را در کاهش آثار سمی دوکسوروبیسین به‌کار برده‌اند. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر شش هفته تمرین تداومی با و بدون مکمل نانو‌کورکومین بر سمیت کبدی متعاقب القای دوکسوروبیسین در موش‌های آزمایشگاهی بزرگ مدل سالمندی بود.
مواد و روش‏ها: 42 سر موش آزمایشگاهی بزرگ نر، به‌طور تصادفی به 7 گروه: کنترل سالین، کنترل دوکسوروبیسین، نانوکورکومین+دوکسوروبیسین، نانوکورکومین+سالین، تمرین تداومی+دوکسوروبیسین، تمرین تداومی+سالین و تمرین تداومی+نانوکورکومین+دوکسوروبیسین تقسیم شدند. سالمندسازی به‌وسیله تزریق درون صفاقی محلول دی گالاکتوز (100 میلی‌گرم/کیلوگرم) ایجاد شد. گروه‌های تمرین به‌مدت شش هفته، پنج جلسه در هفته به‌صورت پیشرونده به‌مدت 25-54 دقیقه در روز با سرعت 15-20 متر در دقیقه، روی نوارگردان دویدند. در 15 روز انتهایی برنامه تمرین، دوز تجمعی 15 میلی‌لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن دوکسوروبیسین (هر روز 1 میلی‌لیتر/کیلوگرم) تزریق و مکمل نانوکورکومین (1 میلی‌گرم روزانه به ازای هر‌کیلوگرم وزن بدن) به گروه‌های مربوطه خورانده شد. سنجش شاخص‌های تحقیق پس از بافت‌برداری و پودر کردن بافت کبد انجام شد.
نتایج: دوکسوروبیسین موجب کاهش معنی‏دار گلوتاتیون پراکسیداز بافت کبد و افزایش جزئی مالون‌دی‌آلدیید شد. از طرفی انجام تمرین تداومی به‌همراه درمان دوکسوروبیسین، از کاهش گلوتاتیون پراکسیداز و افزایش مالون‌دی‌آلدیید بافت کبد ناشی از تزریق دوکسوروبیسین پیشگیری کرد. همچنین شش هفته تمرین تداومی به‌همراه مکمل نانوکورکومین موجب کاهش مالون‌دی‌آلدیید و افزایش معنی‏دار گلوتاتیون پراکسیداز بافت کبد نسبت به گروه دوکسوروبیسین شد.
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج، ترکیب مکمل نانوکورکومین و تمرین تداومی در موش‌های سالمند درمان شده با دوکسوروبیسین، منجر به اثر پیشگیرانه و تنظیم افزایشی دفاع آنتی‌اکسیدانتی می‌‌شود. همچنین نتایج تحقیق حاضر نشان‌دهنده آثار مفیدتر تمرین تداومی نسبت به مصرف مکمل نانوکورکومین در کاهش سمیت کبدی ناشی از القای داروی دوکسوروبیسین است.
متن کامل [PDF 1064 kb]   (1451 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش
دریافت: ۱۳۹۵/۶/۲۴ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱۱/۱ | انتشار: ۱۳۹۵/۱۱/۲۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code