دوره 14، شماره 1 - ( 1390 )                   جلد 14 شماره 1 صفحات 81-88 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ghandian S, Sattari M, Nikbin V S, Aslani M M. Study of antibiotic susceptibility pattern and presence of ipaH gene among shigella strains isolated from selected provinces in Iran. MJMS. 2011; 14 (1) :81-88
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-2695-fa.html
قندیان شادی، ستاری مرتضی، نیک بین وجیهه سادات، اصلانی محمد مهدی. بررسی الگوی حساسیت آنتی‏بیوتیکی و تعیین ژن ipaH در سویه‏های شیگلا جدا شده از استان‏های منتخب کشور. پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی. 1390; 14 (1) :81-88

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-2695-fa.html


1- گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- دانشیار، گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران کدپستی: 1411713116
3- بخش میکروب‏شناسی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران
4- دانشیار، بخش میکروب‏شناسی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران کدپستی: 1316943551
چکیده:   (2555 مشاهده)
هدف: شیگلوزیس یکی از علت‏های اصلی مرگ و میر کودکان مبتلا به اسهال در کشورهای در حال توسعه است. بررسی مقاومت آنتی‏بیوتیکی این باکتری از اهمیت زیادی برخوردار است. ژن ipaH یکی از ژن‏های ویرولانس است که می‏تواند به‏عنوان شناساگر در تشخیص شیگلا بکار رود. مواد و روش‏ها: در مجموع 100 نمونه شیگلا از نقاط مختلف ایران جمع‏آوری شد. این سویه‏ها با آزمون‏های بیوشیمیایی و سرولوژیکی برای 4 گونه دیسانتری، سونئی، بوییدی و فلکسنری شناسایی شدند. آزمون حساسیت آنتی‏بیوتیکی این سویه‏ها به روش انتشار در آگار نسبت به 14 آنتی‏بیوتیک‏ مختلف انجام شد. PCR ژن ipaH با استفاده از PCR اختصاصی برای تمامی سویه‏ها انجام شد. نتایج: براساس نتایج این مطالعه 36 (73 درصد) سویه شیگلا سونئی، 9 (18 درصد) سویه شیگلا فلکسنری، 3 (5 درصد) سویه شیگلا بوییدی و 2 (4 درصد) سویه شیگلا دیسانتری شناسایی شد. نتایج نشان می‏دهد که تقریباً 50 درصد سویه‏ها به تتراسایکلین و کوتریموکسازول مقاوم بودند. میزان مقاومت به آنتی‏بیوتیک‏های مورد مطالعه در سویه‏های شیگلا سونئی بیشتر از سایر گونه‏ها بود. حضور ژن ipaH با انجام PCR در تمام سویه‏ها تأیید شد. نتیجه‏گیری: در این بررسی شیوع سویه‏های شیگلا سونئی نسبت به سایر گونه‏ها بالاتر است. سویه‏های مورد مطالعه نسبت به سفالوسپورین‏های نسل سوم و آمینوگلیکوزیدها حساسیت بالایی را نشان دادند. بررسی ژن ویرولانس ipaH نشان داد که می‏توان از این ژن به‏عنوان نشانگری برای شناسایی سریع گونه‏های شیگلا استفاده کرد.
متن کامل [PDF 369 kb]   (2912 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: ملکولی|باکتری شناسی
دریافت: ۱۳۸۸/۶/۲۴ | پذیرش: ۱۳۸۹/۱۱/۱۰ | انتشار: ۱۳۹۰/۱/۳۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code