جلد 11 - Autumn 2008 & Winter 2009-                   جلد 11 - Autumn 2008 & Winter 2009- صفحات 41-48 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- استاد، گروه انگل شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- استادیار، گروه انگل شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3- استادیار، آزمایشگاه کنترل غذا و دارو، وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران
4- دانشیار، گروه انگل شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
5- استادیار، آزمایشگاه بیوتکنولوژی، کلینیک تخصصی دی، تهران، ایران
6- کارشناس ارشد، آزمایشگاه بیوتکنولوژی، کلینیک تخصصی دی، تهران، ایران
چکیده:   (2354 مشاهده)
هدف: مقاومت دارویی پلاسمودیوم فالسی‌پاروم نسبت به کلروکین مشکل اصلی در مناطق مالاریاخیز است. وجود ارتباط بین چندشکلی‌های تک نوکلئوتیدی در ژن‌های pfcrt و pfmdr1 پلاسمودیوم فالسی‌پاروم با مقاومت نسبت به کلروکین شناخته شده است. در این مطالعه پنج چندشکلی تک نوکلئوتیدی در ژن pfmdr1 و یک چندشکلی تک نوکلئوتیدی در ژن pfcrt با استفاده از روش Real-Time PCR بررسی شد. مواد و روش‌ها: بدین منظور 26 نمونه خون از افراد آلوده به پلاسمودیوم فالسی‌پاروم و مقاوم به کلروکین از بندر چابهار در استان سیستان و بلوچستان جمع‌آوری شد. این جهش‌ها با استفاده از روش Light CyclerTM و پروب‌های دورگه‌سازی شناسایی شدند. نتایج: طبق نتایج این مطالعه در کدون 86 ژن pfmdr1 تعداد 6 نمونه (23 درصد) از مجموع 26 نمونه مورد مطالعه جهش مشاهده شد. گرچه این جهش در سال اول مطالعه، دیده نشد ولی در سال دوم قابل ملاحظه بود. جهش K76T ژن pfcrt در کدون CVMNT ژن pfcrt در (3/42 درصد) 11 نمونه‌ها و در کدون‌های CVIET در 7 (9/26 درصد) نمونه‌ها، SVIET تنها در دو نمونه (6/7 درصد) و SVMNT در 5 نمونه (2/19 درصد) مشاهده شد. نتیجه‌گیری: جهش در طول دو سال مطالعه افزایش یافته است. نتایج مطالعه نشان داد که چندشکلی نوکلئوتیدی مربوط به ژن‌های pfcrt و pfmdr1 در منطقه وجود دارد که این موضوع می‌تواند به‌عنوان نشانگری برای کنترل مالاریا در چابهار مدنظر باشد.
متن کامل [PDF 242 kb]   (1505 دریافت)    

دریافت: ۱۳۸۷/۱۰/۱۴ | پذیرش: ۱۳۸۷/۱۰/۱۴ | انتشار: ۱۳۸۷/۱۰/۱۴