دوره 14، شماره 1 - ( 1390 )                   جلد 14 شماره 1 صفحات 49-57 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Solali S, Kaviani S, Movassaghpuor A A, Ali-parasti M R, Soleimani M, Noruzinia M, et al . Quantitative evaluation of Imatib efflux and influx transporters expression in Chronic Myeloid Leukemia (CML) patients. MJMS. 2011; 14 (1) :49-57
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-2847-fa.html
سلالی سعید، کاویانی سعید، موثق پور علی اکبر، علی‏پرستی محمدرضا، سلیمانی مسعود، نوروزی نیا مهرداد، و همکاران.. ارزیابی کمّی بیان ناقلین درون‏دهی و برون‏دهی ایماتیب در بیماران مبتلا به لوسمی میلوئیدی مزمن (CML). پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی. 1390; 14 (1) :49-57

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-2847-fa.html


1- گروه هماتولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- استادیار،گروه هماتولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران کدپستی: 1411713116
3- استادیار، مرکز تحقیقات هماتولوژی و انکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
4- گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
5- استادیار، گروه هماتولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
6- استادیار،گروه هماتولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
7- دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
چکیده:   (2572 مشاهده)
هدف: در این مطالعه بیان ژن‏های MDR1 و hOCT1 در بیماران مبتلا به لوسمی میلوئیدی مزمن و افراد طبیعی با استفاده از RT-Real Time PCR مطالعه شد. مواد و روش‏ها: برای ارزیابی بیان ژن از سیستم Real-Time PCR با Syber Green Master-Mix استفاده شد. از تعداد 30 بیمار مبتلا به لوسمی میلوئیدی مزمن و 27 فرد سالم نمونه‏گیری شد. نتایج Real Time-PCR به روش سنجش نسبی ارزیابی شد. نتایج: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که MDR1 افزایش بیان معنی‏داری در گروه بیماران تحت درمان با ایماتیب دارد و این افزایش با پیشرفت بیماری مرتبط است و در فازهای تسریع کننده و بلاستیک در مقایسه با فاز مزمن بیماری، افزایش بیان MDR1 مشاهده می‏شود. در مقابل بیان hOCT1 تغییر معنی‏داری نسبت به گروه طبیعی نداشت. نتیجه‏گیری: افزایش بیان MDR1 در غشای سلول سرطانی باعث کاهش غلظت داخل سلولی دارو شده و فعالیت تیروزین کیناز BCR-ABL مهار نشده و سلول به حالت سرطانی باقی مانده و دچار مرگ برنامه‏ریزی شده نمی‏شود و بیماری به طرف فاز تسریع شده و بلاستیک پیشرفت می‏کند. همچنین تغییرات در بیان hOCT1 به‏عنوان ناقل درون‏دهی داروی ایماتیب می‏تواند بر غلظت داخل سلولی دارو و در نهایت، بر نتیجه درمان تأثیرگذار باشد که در این مطالعه بیان ژن hOCT1 متغیر بود و تغییرات معنی‏داری مشاهده نشد.
واژه‌های کلیدی: لوسمی میلوئیدی مزمن، بیان ژن
متن کامل [PDF 316 kb]   (2754 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: خون شناسی
دریافت: ۱۳۸۹/۸/۱۱ | پذیرش: ۱۳۸۹/۱۱/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۰/۱/۳۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code