دوره 14، شماره 1 - ( 1390 )                   جلد 14 شماره 1 صفحات 17-27 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Eslami Rad Z, Dalimi A, Ghaffarifar F, Sharifi Z. Evaluation of two aluminum adjuvant on DNA vaccine containing ROP1 gene of Toxoplasma gondii (RH strain) for immunity and survival assay in animal model. MJMS. 2011; 14 (1) :17-27
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-3307-fa.html
اسلامی راد زهرا، دلیمی اصل عبدالحسین، غفاری فر فاطمه، شریفی زهره. مقایسه تأثیر دو ترکیب آلومینیمی همراه با DNA واکسن حاوی ژن راپتری پروتئین 1 توکسوپلاسما گوندیی سویه RH به‏منظور ایمنی‏زایی و سنجش میزان بقا در مقابل عفونت توکسوپلاسمایی در مدل حیوانی. پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی. 1390; 14 (1) :17-27

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-3307-fa.html


1- استادیار، گروه انگل‏شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران
2- استاد، گروه انگل‏شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران کدپستی: 1411713116
3- دانشیار، گروه انگل‏شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4- استادیار، مرکز تحقیقات سازمان انتقال خون ایران، تهران، ایران
چکیده:   (2727 مشاهده)
هدف: توکسوپلاسموزیس یک بیماری انگلی شایع در سراسر دنیا است که می‏تواند منجر به عوارض شدید در انسان و حیوان شود. تاکنون انواع مختلفی از DNA واکسن‏ها که حاوی یک یا چند آنتی‏ژن این انگل بوده علیه آن مورد آزمایش قرار گرفته است که برخی از آن‏ها مقاومت نسبی ایجاد نمودند. در این مطالعه DNA واکسن حاوی ژن راپتری پروتئین 1 توکسوپلاسما گوندیی به همراه آلومینیم فسفات و آلوم به‏عنوان آدجوانت معدنی استفاده شد و تأثیر آن مقایسه شد. مواد و روش‏ها: گروه‏های مختلف موش‏های BALB/c به تنهایی با پلاسمید بیانی حاوی راپتری پروتئین 1 (pcROP1) یا همراه با آلومینیم فسفات و آلوم ایمنی‏زایی شده و سپس شاخص‏های ایمنولوژیک شامل تکثیر لنفوسیت‏های طحالی، سایتوکین‏ها، آنتی‏بادی‏ها و میزان بقا در این موش‏ها اندازه‏گیری و مقایسه شد. نتایج: در گروهی که DNA واکسن حاوی راپتری پروتئین 1 توکسوپلاسما همراه با آلوم تجویز شده بود، پاسخ ایمنی هومورال و سلولی (نوع Th1) قوی‏تر از گروهی بود که همین DNA واکسن را همراه با آلومینیم فسفات دریافت کرده بود. ولی در گروهی که DNA واکسن حاوی راپتری پروتئین 1 توکسوپلاسما به تنهایی تجویز شده بود، پاسخ‏های ایمنی از هر دو گروه مذکور بالاتر بود. بعد از چالش موش‏ها، میزان بقا در گروه‏هایی که DNA واکسن مذکور را همراه با آلوم یا به تنهایی دریافت نموده بودند به‏طور معنی‏دار افزایش یافت ولی میزان بقا در گروهی که همین DNA واکسن را همراه با آلومینیم فسفات دریافت نموده بود، افزایش چشمگیری نشان نداد (05/0P≤) نتیجه‏گیری: نتایج بررسی حاضر نشان داد که آلوم و آلومینیم فسفات توانایی بالقوه برای افزایش تأثیر DNA واکسن حاوی ژن راپتری پروتئین 1 توکسوپلاسما گونده‏ای را ندارد.
متن کامل [PDF 423 kb]   (2220 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: ایمونولوژی|بیوتکنولوژی پزشکی
دریافت: ۱۳۸۹/۷/۱۷ | پذیرش: ۱۳۸۹/۱۱/۱۹ | انتشار: ۱۳۹۰/۱/۳۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code