جلد 9 - Spring 2007-                   جلد 9 - Spring 2007- صفحات 25-36 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shoja Taheri F, Sadeghizadeh M, Tavakkol Afshari J. The role of HLA-DQB1 alleles in susceptibility to Rheumatoid Arthritis in Northeastern Iran. MJMS. 2010; 9 :25-36
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-4424-fa.html
شجاع‌طاهری فرناز، صادقی‌زاده مجید، توکل‌افشاری جلیل. بررسی ارتباط بین الل‌های ژن HLA-DQB1 با بیماری روماتوئیدآرتریتیس در جمعیت استان خراسان. پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی. 1385; 9 () :25-36

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-4424-fa.html


1- کارشناس ارشد ژنتیک، گروه ژنتیک،‌ دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- گروه ژنتیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران ، ایران
3- پژوهشکده بوعلی، مرکز تحقیقات ایمونولوژی، مشهد، ایران
چکیده:   (2445 مشاهده)
هدف: روماتوئیدآرتریتیس (RA) شایعترین بیماری التهابی مزمن و مخرب مفصلی است که انتشار جهانی دارد و شیوع آن در سطح جهان حدود 5/0 تا 1 درصد می‌باشد. برای تشخیص قطعی بیماری RA در مراحل اولیه بیماری روش آزمایشگاهی مشخصی موجود نمی‌باشد و از آنجا که تشخیص سریع آن بسیار حایز اهمیت است، استفاده از روشهای مولکولی می‌تواند در تشخیص به موقع و دقیق بیماری بسیار مؤثر باشد. با وجود این که هنوز علت اصلی این بیماری خود ایمن شناخته نشده است، ولی فاکتورهای ایمنی‌شناختی و ژنتیکی نقش عمده‌ای در آسیب‌زایی بیماری بازی می‌کنند. با توجه به نقش کلیدی ژنهای مجموعه سازگاری بافتی در بروز بیماریهای خودایمن، در این تحقیق بر آن شدیم تا تنوع اللی ژن 1HLA-DQB از این مجموعه را بین دو گروه بیمار و سالم مقایسه و بررسی کنیم که آیا الل خاصی از 1HLA-DQB می‌تواند به عنوان شاخص ژنتیکی بیماری قرار گیرد یا خیر. مواد و روشها: در این مطالعه از 25 فرد بیمار مبتلا به روماتوئیدآرتریتیس و 86 فرد سالم استفاده شد. DNA ژنومی ‌از خون این افراد به روش غیرآنزیمی ‌رسوب نمکی استخراج و سپس ژنوتیپ HLA با تکنیک PCR-SSP تعیین شد. نتایج: با مقایسه نتایج به‌ دست آمده بین دو گروه بیمار و کنترل، فراوانی الل‌های 5HLA-DQ و 8HLA-DQ در گروه بیمار به ترتیب 56 درصد (4/31 درصد در گروه کنترل) و 24 درصد (8/5 درصد در گروه کنترل) مشاهده شد که نسبت به گروه کنترل، دارای اختلاف معنی‌داری می‌باشد. 05/0P< و به ترتیب 033/0 و 007/0). میزان مخاطره نسبی برای دو الل فوق نیز عددی بزرگتر از 1 برآورد شد (به‌ترتیب 6/2 و 1/5). بحث و نتیجه‌گیری: از آنجا که الل‌های 5DQ و 8DQ در بیماران نسبت به افراد سالم بیشتر دیده می‌شوند، می‌توانند در افزایش ریسک ابتلا به بیماری RA در جمعیت خراسانی نقش داشته باشند، از این رو می‌توانند به عنوان یک شاخص مولکولی در تشخیص و پیش‌آگهی بیماری روماتوئید‌آرتریتیس استفاده شوند.
متن کامل [PDF 1051 kb]   (2149 دریافت)    

دریافت: ۱۳۸۸/۱۱/۱۳ | پذیرش: ۱۳۸۸/۱۱/۱۳ | انتشار: ۱۳۸۸/۱۱/۱۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code