جلد 9 - Spring 2007-                   جلد 9 - Spring 2007- صفحات 57-66 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Moghtadaei M, Zavaran Hosseini A, Yadegari M H. Exvivo Evaluation of Candida albicans Infected Macrophages and Neutrophils function of Diabetic Rats. MJMS. 2010; 9 :57-66
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-5026-fa.html
مقتدایی مریم، زواران حسینی احمد، یادگاری محمد حسین. ارزیابی فعالیت ماکروفاژها و نوتروفیل‌های آلوده به کاندیدا آلبیکنس رت‌های دیابتیک در محیط کشت. پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی. 1385; 9 () :57-66

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-5026-fa.html


1- قارچ‌شناسی پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- گروه ایمونولوژی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3- گروه قارچ شناسی پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
چکیده:   (2199 مشاهده)
هدف: محققان‌ یکی‌ از علتهای‌ افزایش‌ شیوع‌ عفونتهای‌ قارچی‌ از جمله‌ کاندیدیازیس1‌ را در بیماران مبتلا به ‌دیابت‌ نقص‌ ایمنی‌ ذکر کرده‌اند که‌ نقص‌ در فعالیت‌ ماکروفاژها و نوتروفیل‌ها از آن‌ جمله‌ است‌. نوتروفیل‌ها و ماکروفاژها از طریق‌ مکانیسم‌های‌ اکسیداتیو و غیراکسیداتیو در دفاع‌ بر علیه‌ کاندیداآلبیکنس‌ شرکت‌ می‌کنند. مواد و روشها: در این‌ تحقیق‌ فاکتورهای‌ پراکسید هیدروژن‌ (واسطه‌ اکسیژنی‌ واکنش‌گر) و نیتریک اکساید (واسطه ‌نیتروژنی واکنش‌گر) نوتروفیل‌ها و ماکروفاژها در برابر کاندیدا آلبیکنس‌ در مدل‌ حیوانی‌ موش صحرایی2 بررسی شد. با تزریق‌ وریدی‌ استرپتوزوسین3‌ به‌میزان‌ 65 میلی‌گرم‌ / کیلوگرم‌، مدل‌ رت‌ دیابتیک‌ به‌دست‌ آمد. سنجش‌ فاکتور نیتریک‌ اکساید براساس‌ روش‌ گریس4 و فاکتور پراکسید هیدروژن‌ طبق‌ روش‌ والترراچ‌ و همکاران5‌ انجام‌ شد. همچنین‌ شمارش‌ تعداد کلنی‌ کاندیدا آلبیکنس‌روی‌ محیط سابورودکستروز آگار در دو گروه‌ سالم‌ و دیابتیک‌ انجام‌ گرفت‌. نتایج و بحث: نشان داد ماکروفاژهای‌ گروه‌ سالم‌ در برابر کاندیدا آلبیکنس‌ نسبت‌ به‌ گروه‌ دیابتیک،‌ نیتریک‌ اکساید بیشتری‌ تولید کردند و این‌ اختلاف‌ معنی‌دار بود (028/0 P). نوتروفیل‌های‌ گروه‌ سالم‌ نیز در برابر کاندیدا آلبیکنس‌ در مقایسه‌ با گروه‌ دیابتیک‌ نیتریک‌ اکساید بیشتری‌ تولید کردند (165/0 P) .در ارتباط با عامل پراکسیدهیدروژن‌ ماکروفاژها در دو گروه‌ سالم‌ و دیابتیک‌، تفاوت‌ چندانی‌ مشاهده‌ نشد. ولی‌ نوتروفیل‌های‌ گروه‌ دیابتیک‌ در مقایسه‌ با گروه‌ سالم‌ عامل پراکسیدهیدروژن‌ بیشتری‌ تولید کردند (1 P). در نوتروفیل‌های‌ بدون‌ تحریک‌ گروه‌ دیابتیک‌ نسبت‌ به‌ گروه‌ سالم‌ افزایش‌ تولید پراکسیدهیدروژن‌ مشاهده‌ شد. در شمارش‌ تعداد کلنی‌ کاندیدا آلبیکنس‌ بین‌ دو گروه‌ سالم‌ و دیابتیک‌ تفاوت‌ معنی‌داری‌ مشاهده‌ نشد (058/0 P) و بین‌ شمارش‌ تعداد کلنی‌ کاندیدا آلبیکنس‌ و پاسخهای‌ ایمنی‌ مورد بررسی‌ در این‌ تحقیق‌ ارتباطی‌ وجود نداشت‌. نتیجه‌گیری: اگر چه‌ عوامل‌ وابسته‌ به‌ اکسیژن‌ و نیتروژن‌ پس‌ از ابتلا به‌ دیابت‌ دچار تغییر، مثلاً کاهش‌، می‌شوند؛ ولی‌ تغییرات‌ در سایر عوامل‌ سیستم‌ ایمنی‌ را نمی‌توان‌ نادیده‌ انگاشت‌.
متن کامل [PDF 314 kb]   (2347 دریافت)    

دریافت: ۱۳۸۵/۱/۲۱ | پذیرش: ۱۳۸۵/۲/۲۱ | انتشار: ۱۳۸۵/۳/۲۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code