دوره 13، شماره 1 - ( 1389 )                   جلد 13 شماره 1 صفحات 17-23 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jamali A, Sabahi F, Bamdad T, Hashemi H R, Mahboudi F, Tavasoti Kheiri M. Evaluation of intramuscular versus intra-dermal inoculation of bacterial plasmid encoding nucleoprotein of influenza virus. MJMS. 2010; 13 (1) :17-23
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-6376-fa.html
جمالی عباس، صباحی فرزانه، بامداد طراوت، هاشمی حمیدرضا، مهبودی فریدون، توسطی ‏خیری معصومه. ارزیابی روش تزریق عضلانی و داخل جلدی پلاسمید باکتریایی حاوی ژن نوکلئوپروتئین ویروس آنفلوانزا. پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی. 1389; 13 (1) :17-23

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-6376-fa.html


1- گروه ویروس‏شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس
2- دانشیار، گروه ویروس‏شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3- استادیار، گروه ویروس‏شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4- گروه ویروس‏شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
5- دانشیار، گروه بیوتکنولوژی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران
6- استادیار، واحد آنفلوانزا، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران
چکیده:   (2436 مشاهده)
هدف: استفاده از واکسن‏های ژنی بر پایه کاربرد پلاسمیدهای باکتریایی به‏منظور القای ایمنی سلولی بر ضد عوامل بیماری‏زا یکی از رویکردهای نوین به‏شمار می‏رود. ساز و کارهایی که توسط آن سلول‏های ایمنی اختصاصی بر ضد آنتی‏ژن عرضه شده توسط واکسن‏های پلاسمیدی شکل می‏گیرند، هنوز به‏طور کامل شناخته شده نیست. از این‏رو، لازم است تا چند راه تزریق واکسن به‏منظور یافتن بهترین راه ایمن‏سازی در مورد هر آنتی‏ژن منحصر به فرد، ارزیابی شود. در این پژوهش روش تزریق عضلانی ناقل ژنی حاوی نوکلئوپروتئین ویروس آنفلوانزا با روش تزریق داخل جلدی مقایسه شد. مواد و روش‏ها: در این مطالعه، توانایی دو روش مختلف ایمن‏سازی (داخل عضلانی و داخل جلدی) در القای پاسخ سلول‏کُشی لنفوسیت‏های T و نیز توانایی این دو روش در پاک‏سازی ویروس آنفلوانزا از ریه موش‏های BALB/c مقایسه شد. به این منظور، موش‏های BALB/c جنس ماده در روزهای 0، 14 و 28 با پلاسمید بیانی ژن نوکلئوپروتئین ویروس آنفلوانزا ایمن‏سازی شدند. دو هفته پس از تزریق آخر، میزان پاسخ سلول‏کشی لنفوسیت‏های T به روش لاکتات دهیدروژناز ارزیابی شد. همچنین، موش‏های مورد آزمایش با ویروس آنفلوانزا چالش شدند و عیار ویروس آنفلوانزا در ریه موش‏ها 4 روز پس از چالش سنجش شد. نتایج: آزمایش‏های صورت گرفته نشان داد که ایمن‏سازی موش‏ها به روش تزریق عضلانی پاسخ سلول‏کُشی لنفوسیت‏های T قوی‏تری در مقایسه با روش داخل جلدی القا می‏کند. همچنین موش‏های ایمن شده به روش تزریق عضلانی سطح بالاتری از پاک‏سازی ویروس از ریه را نشان دادند. نتیجه‏گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که تفاوت در روش ایمن‏سازی با استفاده از واکسن ژنی نوکلئوپروتئین ویروس آنفلوانزا منجر به القای متفاوت پاسخ‏های ایمنی سلولی می‏شود.
متن کامل [PDF 157 kb]   (1644 دریافت)    

دریافت: ۱۳۸۸/۹/۲۹ | پذیرش: ۱۳۸۸/۱۲/۹ | انتشار: ۱۳۸۹/۱/۳۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code