دوره 13، شماره 1 - ( 1389 )                   جلد 13 شماره 1 صفحات 79-91 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ghahri M, Mirhendi S H, Yadegari M H, Hajizadeh E, Shidfar M R. Identification of pathogenic yeasts isolated from onychomycosis in Tehran, using polymerase chain reaction and enzymatic digestion. MJMS. 2010; 13 (1) :79-91
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-6738-fa.html
قهری محمد، میرهندی سیدحسین، یادگاری محمد حسین، حاجی‏زاده ابراهیم، شیدفر محمدرضا. شناسایی مخمرهای بیماری‏زای جدا شده از عفونت‏های قارچی ناخن در تهران با استفاده از واکنش زنجیره‏ای پلیمراز و برش آنزیمی. پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی. 1389; 13 (1) :79-91

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-6738-fa.html


1- گروه قارچ‏شناسی پزشکی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- گروه انگل‏شناسی و قارچ‏شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت و انستیتو ملی تحقیقات سلامت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3- استادیار، گروه قارچ‏شناسی پزشکی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4- دانشیار، گروه آمار حیاتی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
5- استادیار، گروه انگل‏شناسی و قارچ‏شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
چکیده:   (3355 مشاهده)
هدف: عفونت قارچی ناخن (اونیکومایکوزیس) بیماری شایعی در همه جوامع است و حدود 50 درصد بیماری‏های ناخن را تشکیل می‏دهد. مخمرها از جمله عوامل مهم بروز این عفونت‏ها هستند. شناسایی گونه‏های مخمری عامل، از نقطه نظر همه‏گیری‏شناسی و نیز از لحاظ انتخاب درمان مناسب، اهمیت دارد. هدف از مطالعه حاضر شناسایی دقیق گونه مخمرهای بیماری‏زای جدا شده از عفونت‏های قارچی ناخن درسطح گونه به‏وسیله روش‏های مبتنی بر DNA است. مواد و روش‏ها: مخمرهای جدا شده از ضایعات ناخن با توجه به ویژگی‏های ریخت‏شناسی آن‏ها شناسایی اولیه شدند. برای تعیین هویت مخمرها در سطح گونه، DNA هر نمونه با استفاده از روش جوشاندن استخراج و ناحیه ITS موجود در DNA ریبوزومی به کمک واکنش زنجیره‏ای پلیمراز (PCR) تقویت شد. قطعه تکثیر شده به کمک آنزیم محدودالاثر MspI هضم اندونوکلئازی شد و ماهیت هر مخمر با توجه به تفاوت الگوی الکتروفورزی هر گونه تعیین شد. در این مطالعه پروفایل آنزیمی جدیدی برای افتراق نهایی کاندیدا آلبیکنس و کاندیدا دابلینینسیس به کار رفت. تعداد معدودی از مخمرها نیز به روش تعیین توالی ناحیه ITS شناسایی شدند. نتایج: کاندیدا آلبیکنس به میزان 6/45 درصد شایع‏ترین گونه و سایر گونه‏های شایع غیر آلبیکنس شامل کاندیدا پاراپسیلوزیس با میزان 5/22 درصد و کاندیدا تروپیکالیس با میزان 8/21 درصد بودند. گونه‏های کمتر شایع مربوط به کاندیدا گلابراتا، کاندیدا کروزئی، کاندیدا کفیر، کلاویسپس لوزیتانیا، کاندیدا گیلرموندی و مچنیکوویا پولچریما به‏ترتیب با میزان شیوع 72/2 درصد، 2 درصد، 36/1 درصد، 36/1 درصد، 68/0 درصد و 68/0 درصد بود. در بین ایزوله‏های شناسایی شده تحت عنوان کاندیدا آلبیکنس در این مطالعه هیچ مورد کاندیدا دابلینینسیس مشاهده نشد. دو نمونه (36/1 درصد) مربوط به جنس تریکوسپورون نیز تعیین هویت شد. بیشترین شیوع اونیکومایکوزیس در این مطالعه مربوط به گروه سنی 40 تا 70 سال و اکثریت نمونه‏ها مربوط به زنان (اونیکومایکوزیس ناخن‏های دست) با شیوع 2/83 درصد بود. نتیجه‏گیری: با وجودی که گونه آلبیکنس همچنان شایع‏ترین گونه جدا شده از ضایعات این بیماری است؛ اما افزایش موارد جداسازی گونه‏های غیر آلبیکنس از ضایعات اونیکومایکوزیس قابل توجه است. این مطالعه نشان داد که برای شناسایی برخی از گونه‏ها، روش‏های معمول فنوتیپی برای شناسایی مخمرها کفایت نمی‏کند و استفاده از روش مولکولی PCR-RFLP می‏تواند دامنه شناسایی مخمرها را تا سطح 98 درصد افزایش دهد. برای شناسایی باقیمانده گونه‏ها می‏توان از روش‏های گران‏تری نظیر تعیین توالی ژن مورد نظر استفاده نمود.
متن کامل [PDF 247 kb]   (2210 دریافت)    

دریافت: ۱۳۸۸/۱/۲۹ | پذیرش: ۱۳۸۸/۱۲/۱۱ | انتشار: ۱۳۸۹/۱/۳۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code