دوره 17، شماره 3 - ( 1393 )                   جلد 17 شماره 3 صفحات 105-117 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Malakoutian M, Mirzadeh-Azad F, Naeli P, Foaani Y, Mowla S J. A Long Non-coding RNA, PSORS1C3, Located Upstream of the Human Oct4 Gene is Expressed in Pluripotent and Tumor Cell Lines. MJMS. 2014; 17 (3) :105-117
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-7200-fa.html
ملکوتیان مهشید، میرزاده آزاد فاطمه، نائلی پریسا، فوعانی یوسف، مولی سیدجواد. ارزیابی بیان RNA غیر کد کننده بلند PSORS1C3 قرار گرفته در ناحیه بالا دست ژن Oct4 در سلول‏های بنیادی و سرطانی. پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی. 1393; 17 (3) :105-117

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-30-7200-fa.html


1- گروه ژنتیک، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- دانشکده علوم زیستی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
چکیده:   (3296 مشاهده)
هدف: گروه جدیدی از ژن‏های شناخته شده در ژنوم انسان RNAهای غیرکدکننده بلند (lncRNA) است که از بخش وسیعی از ژنوم یوکاریوت‏ها رونویسی شده و در تنظیم فرآیند‏های متنوع زیستی از جمله پرتوانی سلول‏های بنیادی و نورون‏زایی دخالت دارد. بررسی‏های جدید نشان دهنده نقش تشدید کنندگی lncRNA ها بر بیان ژن‏های مجاورشان است. Oct-4 یک عامل کلیدی در خودبازسازی و حفظ حالت پرتوانی در سلول‏های بنیادی جنینی و سلول‏های کارسینومای جنینی است. این عامل نقش مهمی در حفظ حالت تمایز نیافته سلول‏های بنیادی ایفا می­کند و بیان آن باید به دقت در این سلول‏ها تنظیم شود، چرا که بیان خیلی بالا و خیلی پایین آن باعث تمایز سلول‏ها می شود. مواد و روش‏ها: RNA غیر کدکننده بلند PSORS1C3 دقیقاً در بالادست Oct4 قرار گرفته­است و احتمالاً نقش تنظیمی روی آن دارد. اما تاکنون الگوی بیانی این lncRNA در سلول‏های بنیادی و سرطانی بررسی نشده است، در این پژوهش بیان PSORS1C3 در 23 دودمان سلولی از طریق واکنش RT-PCR بررسی شد. نتایج: یافته‏های ما نشانگر بیان متفاوت این RNA غیر کد کننده بلند در سلول‏های بنیادی جنینی (NT2) و دودمان‏های سلولی سرطانی است. علاوه بر بیان PSORS1C3 در سلول‏های پرتوان، بیان این ژن در تعداد معدودی از رده‏های سلولی جدا شده از تومورهای معده ((AGS، کارسینومای مثانه (5637)، آدنوکارسینومای کولورکتال (Ht-29)، کارسینومای سلول‏های هپاتوسیت (HepG2) و آدنوکارسینومای پروستات (PC3) تأیید شد. نتیجه‏گیری: این پژوهش توانست برای اولین بار بیان این lncRNA را در سلول‏های سرطانی و سلول‏های بنیادی نشان دهد.
واژه‌های کلیدی: سرطان، سلول بنیادی
متن کامل [PDF 1024 kb]   (4121 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله کوتاه | موضوع مقاله: ژنتیک انسانی|ژنتیک پزشکی|ژنیتک مولکولی|بیولوژی مولکولی|سرطان|سلولهای بنیادی
دریافت: ۱۳۹۳/۴/۱۱ | پذیرش: ۱۳۹۳/۴/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۳/۷/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code