دوره 15، شماره 3 - ( 1391 )                   جلد 15 شماره 3 صفحات 37-48 | برگشت به فهرست نسخه ها

PMCID: 0

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ali Akbari Ghavimi S, Solati-Hashjin M, Ebrahimzadeh M H, Shokrgozar M A, Fayyaz Bakhsh F. Preparation, Characterization and Biological Assessment of Polycaprolactone/Starch Composites for Bone Tissue Engineering Applications. Pathobiol Res. 2012; 15 (3) :37-48
URL: http://mjms.modares.ac.ir/article-30-10764-fa.html
علی اکبری قویمی سهیلا، صولتی هشجین مهران، ابراهیم زاده محمد حسین، شکرگزار محمد علی، فیاض بخش فاطمه. ساخت و مشخصه یابی و ارزیابی زیستی کامپوزیت پلی کاپرولاکتون/ نشاسته به منظور کاربردهای مهندسی بافت استخوان. پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی. 1391; 15 (3) :37-48

URL: http://mjms.modares.ac.ir/article-30-10764-fa.html


1- کارشناس ارشد، گروه بیومتریال، دانشکده مهندسی پزشکی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی‏تکنیک تهران)، تهران، ایران
2- دانشیار، گروه بیومتریال، دانشکده مهندسی پزشکی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی‏تکنیک تهران)، تهران، ایران
3- دانشیار، مرکز تحقیقات جراحی ارتوپدی و تروما، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4- دانشیار، آزمایشگاه‏های کشت سلول و مهندسی بافت، بانک سلولی ایران، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران
5- دانشجوی دکتری تخصصی، گروه بیومتریال، دانشکده مهندسی پزشکی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی‏تکنیک تهران)، تهران، ایران
چکیده:   (5859 مشاهده)
هدف: کامپوزیت زیست تخریب‏پذیر پلی کاپرولاکتون/ نشاسته می‏تواند به منظور مهندسی بافت استخوان مورد استفاده قرار گیرد. تأثیر ترکیب درصد اجزا بر خواص این کامپوزیت دارای اهمیت است. مواد و روش‏ها: کامپوزیت پلی کاپرولاکتون/ نشاسته با ترکیب درصد پلی کاپرولاکتون 80/ نشاسته 20، پلی کاپرولاکتون 70/ نشاسته 30 از طریق حل کردن در کلروفرم و تبخیر حلال ساخته شد. نتایج: ترکیب شیمیایی کامپوزیت پلی کاپرولاکتون/ نشاسته به کمک انتقال فوریه فروسرخ مشخصه‏یابی شد. به منظور بررسی زیست‏فعالی کامپوزیت پلی کاپرولاکتون/ نشاسته ایجاد هیدروکسی آپاتیت روی سطح در محلول شبیه‏سازی شده بدن ارزیابی شد. نتایج حاصل از آزمون فشاری بیانگر این بود که ضریب کشسانی و استحکام فشاری این داربست در حد استخوان ترابکولار انسان است. میزان کاهش جرم نمونه‏ها در آب و همچنین سرعت تخریب نشاسته در محلول بافر فسفات سالین ارزیابی شد و بررسی‏ها بیانگر این بود که وجود جزء نشاسته و درصد آن بر سرعت تخریب تأثیر می‏گذارد. همچنین آزمون‏های MTT و آلکالین فسفاتاز نشان داد که این کامپوزیت سمّیتی ندارد و فعالیت‏های استخوانی سلول‏های استئوسارکوما رده G-299 را افزایش می‏دهد. نتیجه‏گیری: با توجه به افزایش رشد و فعالیت سلول‏های استخوانی و توانایی تشکیل آپاتیت روی سطح کامپوزیت و همچنین خواص مکانیکی آن، این کامپوزیت دارای این پتانسیل است که به عنوان جایگزین‏های استخوان استفاده شود. به علاوه سرعت تخریب‏پذیری کامپوزیت پلی کاپرولاکتون/ نشاسته با تغییر در ترکیب درصد اجزای سازنده آن قابل کنترل است و می‏توان از این کامپوزیت به عنوان داربست مهندسی بافت استخوان استفاده کرد. نمونه با درصد جرمی 70/30 به علت پاسخ سلولی مناسب‏تر و خواص مکانیکی بهتر نسبت به نمونه 80/20 بهینه محسوب می‏شود.
متن کامل [PDF 2547 kb]   (5813 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: آسیب شناسی|بافت شناسی|مهندسی پزشکی
دریافت: 1390/12/6 | پذیرش: 1391/6/18 | انتشار: 1391/6/23
* نشانی نویسنده مسئول: تهران

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA